Geçtiğimiz hafta kaybettiğimiz Abdulkadir'in vefatına yetişemedik, bir avuç toprağımız nasip olmadı kabrine.

Babanı yetim, bizi sensiz bıraktın

Paylaşın:

 

EROL TAŞKAN

Geçtiğimiz hafta kaybettiğimiz Abdulkadir'in vefatına yetişemedik, bir avuç toprağımız nasip olmadı kabrine. Ordu dönüşünün ardından haberdar olduk ancak kaçırdık bu görevi.

Kabri cennet bahçesinden bir bahçe olduğuna gönülden inandığım Abdulkadir için Allah'tan rahmet, ailesine ve sevenlerine de başsağlığı diliyorum.

Ulu Cami ile özdeşleşen Abdulkadir'i bir an olsun babasından ayrı görmedik. O baba ki, Abdulkadir'e babalıktan öte yoldaş, kardeş, can parçasıydı. Abdulkadir gidişiyle bizi yalnız bıraksa da, aslında yetim kalan babası Mustafa Keskin oldu.

Gerçekten sevdik Abdulkadir'i. Dilimiz döndüğünce de ona sevgimizi hissettirmeye çalışıp, O'nun gazeteye çıkma arzusunu yerine getirmeye çalıştık. Maksat O'nu mutlu etmek. maksat O'nun gönlünde yer edinmekti. O'nun gönlündeki yerimizi bilmiyoruz ama mutlu olduğuna şahit olduk çok şükür.

Hayat O'na gülmese de, o hem hayata hem de tüm insanlara gülmeyi başardı. Allah'ın doğuştan yüzüne nakşettiği gülüşü hiç eksik

olmadı. Görmeyen gözler O'na bakınca engel görse de, biz O'nda sınırsız bir sevgi ve temizlik gördük. Hamd eden bir kul gördük her daim.Mekanın cennet olsun paşam. Peygamberimiz'e komşu olasın. Sana yoldaş olan babanı, Allah cennetinde yine seninle bir etsin. Ömre bedel o gülüşün hep aklımızda, sevgin hep kalbimizde olacak.

 

 

Diğer Haberler