|
Engelliler için şehirde ve toplu taşıma araçlarında düzenlemeler getiren kanuna göre kurumlara verilen 7 yıllık süre dolmak üzere. 5378 sayılı Özürlüler Kanunu gereği " engelsiz kentler " oluşturulması için 2005'ten, 2011 Temmuz ayına kadar ilgili kurum ve kuruluşlara süre verilmişti.
Çorum Valiliği 26-29 Aralık 2010 tarihleri arasında "Engelsiz Türkiye- Engelsiz Çorum Konferansları ve Çorum İli Özürlü Veritabanı Projesi" ile dikkatleri bu konuya çekmişti.
Kanun gereği, fiziksel mekânların, yolların, otoparkların, toplu taşıma araçlarının, kamu binalarının, toplumun tamamının kullandığı mekânların, özürlülerin kullanabileceği hale getirilmesi gerekiyor. Temmuz itibariyle engelli bir vatandaşımız; " ben ayrımcılığa uğradım okula gidemiyorum", "hastaneye gidemiyorum, sağlık hakkımı engelliyorsunuz ", " kamu kurumuna gittim işimi çözemedim, hakkımı engelliyorsunuz ", " otobüse binemiyorum " deyip dava açabilecek. Üstelik davayı kazanır da …
Havaların ısınmasıyla cadde ve sokaklardaki kaldırım tadilatları kaldığı yerden devam ediyor. Ana arterlerdeki kaldırım taşlarının yenilenmesi hemen hemen bitmek üzere. Kaldırım yükseklikleri mevzuata uygun hale getirildi, iniş ve çıkışlar engellilerin rahatça kullanabileceği şekilde düzenleniyor. Ellerine sağlık, oldukça da güzel yapılıyorlar. Engelli vatandaşlarımız Gazi Caddesinde artık rahatça dolaşabilecekler. Lakin şimdi de yeni bir sorunla karşı karşıyalar.
Kaldırım yüksekliklerinin aşağıya çekilmesi ile iş yerleri ile kaldırım arasında hayli bir kot farkı ortaya çıktı. İş yerlerine giriş çıkışlar; bırakın engelli kardeşlerimizi, sağlıklı insanlar için dahi zorlaşmış durumda. Bazı iş yerleri kaldırımla giriş kapıları arasına basamaklar koymaya başladılar.
Ne devlet bankalarına ne de özel bankalara bir engellinin girmesi mümkün değil. Eskiden İkinci katlardaki işlerini yapmaları mümkün değilse de, hiç değilse ilk kata girip işlerini yapmaya çalışıyorlardı. Şu anda herhangi bir bankanın kapısından dahi içeri giremiyorlar.
Hitit Üniversitesinde görevli ortopedik engelli bir öğretim görevlisi " arabamı kaldırıma yaklaştırıyorum. İş yaptığım bankada çalışan bir arkadaşım var. Sağ olsun o gelip evraklarımı alıyor, içerdeki gerekli işleri yapıyor ve imzaları getirip bana attırıyor. O işlemleri yapana değin ben arabamın yanında bekliyorum. Başka bir bankayla çalışmaya başlarsak ne yaparım bilmiyorum" diyerek kendi durumunu özetliyor.
Yakınlarda fotoğrafçıya yolum düştü. Kapı önüne basamaklar için beton dökülmüştü. İki basamakla içeriye giriliyordu. Zihnimde öğretim görevlisi beyefendinin sesi yankılandı. Bu insanın hiç mi fotoğrafçıya yolu düşmeyecek. Kasaba, manava, kırtasiyeye hiç mi uğramayacak? Eşini, çocuklarını alıp alışverişe çıktığında mağaza ve dükkanlara nasıl girip çıkacak ?
Evler, apartmanlar, işyerleri, toplu kullanım alanları ne zaman ve nasıl ulaşılabilir hale gelecekler?
Şu anda hepimiz birer engelli adayıyız. İstenilen bir durum olmasa da bir gün hayatımızı engelli olarak sürdürmek zorunda kalırsak günlük hayatımızı nasıl sürdürebileceğiz?
Mimarlar, Mühendisler Odası bu durumu göz önünde bulunduruyorlar mı ve ne yapmayı düşünüyorlar? Ana arterlerdeki kaldırımlar tamam da, ya tali yollar? Belediye mesken ve işyerlerine ruhsat verirken yeni düzenlemeler isteyecek mi?
Ulaşılabilirlik; engellilerin en önemli sıkıntısı. Öteden beri eve kapanmak engellilerin doğal kaderleri. Avrupa Birliği uyum yasaları engelli kardeşlerimizi görünür kılmaya zorluyor.
İnsana saygının, yaratılanı yaratandan ötürü sevmenin bir zorunluluk olduğu bu coğrafyada, yıllarca toplumun ortalama yüzde on ikisini yok saymışız. Ailelerinin sıkıntısını görmemiş, duymamış, bilmemişiz. "Eşref-i mahlûkat" sıfatını toplumun önemli bir kısmından münezzeh tutmuşuz. Bu konuda en yetkili ağız olan, Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı nüfusun yüzde 12'sinin özürlü olduğunu ancak yüzde 88'inin özürlülere bakışında sıkıntı olduğunu söylüyor.
Engelli vatandaşlar sadece belediye ya da kamu ile mi iş yapacaklar. Kaldı ki Kamu bankalarına bile giremiyorlar.
Engelliler sadece kamunun vatandaşları mı?
İnsani hak ve özgürlükler açısından bakıldığında daha gidecek çok yolumuz var.
|