Bu Bayram da Bana Ağlamak Düştü - 1

Bay­ram­la­rın ha­ya­tı­mız­da çok önem­li ye­ri var­dır. Çün­kü bay­ram se­vinç, ne­şe, mut­lu­luk, hu­zur, saa­det de­mek­tir. Ama ma­ale­sef 'gö­nül is­ter, ka­der gü­ler' he­sa­bı bu ta­rif her­kes için ay­nı oran­da ge­çer­li de­ğil­dir. Bu­nu bi­raz aça­cak olur­sak, özel­lik­le bo­şan­ma­la­rın gün­den gü­ne art­tı­ğı gü­nü­müz­de par­ça­lan­mış ai­le­ler bu­na aday­dır. Ne­den der­se­niz, or­ta­da ço­cuk­lar iki ta­raf ara­sın­da da hu­su­met bu­lu­nu­yor­sa ve ai­le­ler­de bi­linç­siz­ce bir bi­rin­den öç ala­bil­mek adı­na o ma­sum ço­cuk­la­rı kul­la­nı­yor­sa di­ğer za­man­lar­la be­ra­ber bay­ram­lar­da sı­kın­tı, üzün­tü, göz­ya­şı zir­ve­ye ula­şır. Çün­kü ko­yun ku­zu­suy­la, ta­vuk civ­civ­le­riy­le, an­ne- ba­ba­lar ço­cuk­la­rıy­la, ço­cuk­lar­da an­ne ba­ba­la­rıy­la mut­lu­dur. Ço­ğu şe­yin al­ter­na­ti­fi var­dır ama an­ne- ba­ba­nın ve ço­cuk­la­rın al­ter­na­ti­fi yok­tur. Kim­se an­ne- ba­ba­sı­nı ve­ya ço­cuk­la­rı­nı seç­me lük­sü­ne sa­hip de­ğil­dir. Onun için, dün­ya­nın ne­re­sin­de olur­sa ol­sun an­ne an­ne­dir, ba­ba ba­ba­dır, ço­cuk yi­ne ço­cuk­tur.
Şu ib­ret­lik hikâye­yi is­ter­se­niz dik­kat­le oku­ya­lım. Eşin­den ay­rı­lan ba­ba kü­çük kı­zı­na yaş gü­nü için bir he­di­ye al­mak üze­re oyun­cak­çı dükkânı­na git­ti. Ba­ba, sa­tı­cı kı­za:
'Ba­kın' de­di. ''Ben eşim­den ay­rıl­dım ve kı­zım bü­tün gün ev­de ba­kı­cı­sıy­la ka­lı­yor. Öy­le bir oyun­cak is­ti­yo­rum ki ona an­ne­si­nin yok­lu­ğu­nu his­set­tir­me­sin. Kı­zım üzül­me­sin''
Sa­tı­cı kız ba­şı­nı sal­la­dı.
''Si­zi çok iyi an­lı­yo­rum be­ye­fen­di'' de­di.' Dükkânı­mız bu böl­ge­nin en zen­gin çe­şi­de sa­hip, oyun­cak­çı­sı­dır. Si­ze is­te­di­ği­niz he­men her tür­lü oyun­ca­ğı ve­re­bi­li­rim. Oyun­cak ayı­lar, oyun­cak as­ker­ler, it­fa­iye­ci­ler, her tür­lü oyun­cak be­bek­ler… An­cak OYUN­CAK AN­NE­MİZ YOK! Hiç­bir za­man­da ol­ma­dı üz­gü­nüm.''
An­ne­nin -ba­ba­nın oyun­ca­ğı ol­ma­dı, ol­ma­ya­cak. Al­lah kim­se­nin ai­le yu­va­sı­nı yık­ma­sın (da­ha doğ­ru­su biz su­dan se­bep­ler­le yık­ma­ya­lım) ço­cuk­la­rı­mı­zı an­ne-ba­ba­la­rın­dan ayır­ma­sın. Bu bağ­lam­da eğer ai­le par­ça­lan­ma­sı ba­şa gel­miş­se, tek­rar bir­leş­me imkânı or­ta­dan kak­mış­sa ve or­ta­da ço­cuk­lar var­sa iş­te bu nok­ta­da her iki ta­ra­fa da bü­yük gö­rev dü­şü­yor. Özel­lik­le ai­le bü­yük­le­ri­nin his­si dav­ran­mak­tan, kız­la­rı­na, oğul­la­rı­na bas­kı yap­mak­tan ka­çın­ma­sı, ço­cuk­la­rın sağ­lık­lı bü­yü­ye­bil­me­si için, an­ne ta­ra­fı­nın ba­ba­yı, ba­ba ta­ra­fı­nın an­ne­yi ço­cuk­la­rın ya­nın­da KÖ­TÜ­LE­ME­ME­Sİ - te­la­fi­si müm­kün ol­ma­ya­cak söz­le­ri sarf et­me­me­si la­zım­dır. Di­ğer ta­raf­tan ço­cuk­la­rın an­ne ve­ya ba­ba­ya kar­şı ÖÇ AL­MA ara­cı ola­rak ke­sin­lik­le kul­la­nıl­ma­ma­sı ge­rek­mek­te­dir. Ço­cuk­la­rın is­te­di­ği an an­ne ve­ya ba­ba­sıy­la ile­ti­şim kur­ma­sı, gö­rüş­me­si, dü­ğün­de bay­ram­da boy­nu bü­kük kal­ma­ma­sı çok ama çok önem arz et­mek­te­dir. Bu­na en­gel ol­mak bü­yük bir ve­bal­dir.
Bir ba­ba­nın (fark et­mez ter­si de ola­bi­lir) ağ­zın­dan ka­le­me al­ma­ya ça­lış­tı­ğım ve ya­zar­ken göz­ya­şıy­la ka­rış­tır­dı­ğım aşa­ğı­da­ki şi­iri­mi şu mü­ba­rek gün­ler­de an­ne- ba­ba has­re­ti çe­ken ço­cuk­la­ra, yav­ru­la­rı­nı kok­la­yıp öp­mek is­te­yip te en­gel­ler yü­zün­den ula­şa­ma­yan an­ne - ba­ba­la­ra ar­ma­ğan edi­yo­rum…
        *
Bay­ram­lar ki­mi­ne se­vinç, ki­mi­ne acı
Be­nim için Ari­fe gü­nün­den baş­lı­yor san­cı
Öz ev­lat­la­rım, ba­na kar­şı ya­pıl­dı ya­ban­cı
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Şart­lar olu­şun­ca, ay­rı­lık ar­tık hak ol­du
İki yav­rum­da an­ne­si­nin ya­nın­da kal­dı
Ço­cuk­la­ra de­miş: ba­ba­nız bi­zi kov­du
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Ka­la­ba­lık­lar içe­ri­sin­de yal­nı­zım
Ar­tık ba­na, bay­ram şe­ke­ri de­ğil la­zım
Eli­mi öpe­cek yav­ru­la­rı­ma çok muh­ta­cım
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Be­nim de kör­pe ku­zu­la­rım var­dı
Şim­di ben­den çok uzak­lar­da kal­dı
Bay­ram­lık­la­rı­nı, bil­mem ki kim al­dı?
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Acı ha­ber, tat­lı dil­le ve­ril­mez ki,
El ço­cu­ğu yav­run gi­bi se­vil­mez ki,
Ya­şa­ma­yan bu has­re­ti bil­mez ki,
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Zi­le ba­sın­ca, ka­pı­ya ko­şan ol­mu­yor
Ba­ba bi­ze ne al­dın di­ye kim­se sor­mu­yor
Da­ğıt­tı­ğı­nız oyun­cak­lar öy­le­ce or­ta­da du­ru­yor
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Dün ge­ce kü­çük kı­zı­mı gör­düm rü­yam­da
Ağ­la­ya­rak de­di: 'ha­ni ba­ba bi­zi se­vi­yor­dun ya,
Se­ni çok öz­le­dik, al gö­tür bi­zi bu bay­ram ya­nı­na'            
De­dim: 'Kı­zım izin ver­mi­yor ki, an­nen bu­ra­ya'
Tam sa­rı­la­cak­ken uyan­dım, baş­la­dım ağ­la­ma­ya     
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

An­ne­ler bi­li­rim, ço­cuk­la­rı için ken­di­ni he­ba eder,
An­ne­ler bi­li­rim, ken­di­si için ço­cuk­la­rı­nı he­der eder
Dün­ya ha­li bu, bi­ze de ya­zıl­mış böy­le acı ka­der
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

MA­HİR der,  an­ne an­ne­dir, ba­ba ba­ba­dır unu­tul­ma­sın
Ne olur, bo­şan­ma­lar­da ço­cuk­lar öç al­mak için tu­tul­ma­sın
Bir­de on­la­rın ya­nın­da, an­ne- ba­ba­ya per­va­sız­ca atıl­ma­sın
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü.

Bay­ram­la­rın ha­ya­tı­mız­da çok önem­li ye­ri var­dır. Çün­kü bay­ram se­vinç, ne­şe, mut­lu­luk, hu­zur, saa­det de­mek­tir. Ama ma­ale­sef 'gö­nül is­ter, ka­der gü­ler' he­sa­bı bu ta­rif her­kes için ay­nı oran­da ge­çer­li de­ğil­dir. Bu­nu bi­raz aça­cak olur­sak, özel­lik­le bo­şan­ma­la­rın gün­den gü­ne art­tı­ğı gü­nü­müz­de par­ça­lan­mış ai­le­ler bu­na aday­dır. Ne­den der­se­niz, or­ta­da ço­cuk­lar iki ta­raf ara­sın­da da hu­su­met bu­lu­nu­yor­sa ve ai­le­ler­de bi­linç­siz­ce bir bi­rin­den öç ala­bil­mek adı­na o ma­sum ço­cuk­la­rı kul­la­nı­yor­sa di­ğer za­man­lar­la be­ra­ber bay­ram­lar­da sı­kın­tı, üzün­tü, göz­ya­şı zir­ve­ye ula­şır. Çün­kü ko­yun ku­zu­suy­la, ta­vuk civ­civ­le­riy­le, an­ne- ba­ba­lar ço­cuk­la­rıy­la, ço­cuk­lar­da an­ne ba­ba­la­rıy­la mut­lu­dur. Ço­ğu şe­yin al­ter­na­ti­fi var­dır ama an­ne- ba­ba­nın ve ço­cuk­la­rın al­ter­na­ti­fi yok­tur. Kim­se an­ne- ba­ba­sı­nı ve­ya ço­cuk­la­rı­nı seç­me lük­sü­ne sa­hip de­ğil­dir. Onun için, dün­ya­nın ne­re­sin­de olur­sa ol­sun an­ne an­ne­dir, ba­ba ba­ba­dır, ço­cuk yi­ne ço­cuk­tur.
Şu ib­ret­lik hikâye­yi is­ter­se­niz dik­kat­le oku­ya­lım. Eşin­den ay­rı­lan ba­ba kü­çük kı­zı­na yaş gü­nü için bir he­di­ye al­mak üze­re oyun­cak­çı dükkânı­na git­ti. Ba­ba, sa­tı­cı kı­za:
'Ba­kın' de­di. ''Ben eşim­den ay­rıl­dım ve kı­zım bü­tün gün ev­de ba­kı­cı­sıy­la ka­lı­yor. Öy­le bir oyun­cak is­ti­yo­rum ki ona an­ne­si­nin yok­lu­ğu­nu his­set­tir­me­sin. Kı­zım üzül­me­sin''
Sa­tı­cı kız ba­şı­nı sal­la­dı.
''Si­zi çok iyi an­lı­yo­rum be­ye­fen­di'' de­di.' Dükkânı­mız bu böl­ge­nin en zen­gin çe­şi­de sa­hip, oyun­cak­çı­sı­dır. Si­ze is­te­di­ği­niz he­men her tür­lü oyun­ca­ğı ve­re­bi­li­rim. Oyun­cak ayı­lar, oyun­cak as­ker­ler, it­fa­iye­ci­ler, her tür­lü oyun­cak be­bek­ler… An­cak OYUN­CAK AN­NE­MİZ YOK! Hiç­bir za­man­da ol­ma­dı üz­gü­nüm.''
An­ne­nin -ba­ba­nın oyun­ca­ğı ol­ma­dı, ol­ma­ya­cak. Al­lah kim­se­nin ai­le yu­va­sı­nı yık­ma­sın (da­ha doğ­ru­su biz su­dan se­bep­ler­le yık­ma­ya­lım) ço­cuk­la­rı­mı­zı an­ne-ba­ba­la­rın­dan ayır­ma­sın. Bu bağ­lam­da eğer ai­le par­ça­lan­ma­sı ba­şa gel­miş­se, tek­rar bir­leş­me imkânı or­ta­dan kak­mış­sa ve or­ta­da ço­cuk­lar var­sa iş­te bu nok­ta­da her iki ta­ra­fa da bü­yük gö­rev dü­şü­yor. Özel­lik­le ai­le bü­yük­le­ri­nin his­si dav­ran­mak­tan, kız­la­rı­na, oğul­la­rı­na bas­kı yap­mak­tan ka­çın­ma­sı, ço­cuk­la­rın sağ­lık­lı bü­yü­ye­bil­me­si için, an­ne ta­ra­fı­nın ba­ba­yı, ba­ba ta­ra­fı­nın an­ne­yi ço­cuk­la­rın ya­nın­da KÖ­TÜ­LE­ME­ME­Sİ - te­la­fi­si müm­kün ol­ma­ya­cak söz­le­ri sarf et­me­me­si la­zım­dır. Di­ğer ta­raf­tan ço­cuk­la­rın an­ne ve­ya ba­ba­ya kar­şı ÖÇ AL­MA ara­cı ola­rak ke­sin­lik­le kul­la­nıl­ma­ma­sı ge­rek­mek­te­dir. Ço­cuk­la­rın is­te­di­ği an an­ne ve­ya ba­ba­sıy­la ile­ti­şim kur­ma­sı, gö­rüş­me­si, dü­ğün­de bay­ram­da boy­nu bü­kük kal­ma­ma­sı çok ama çok önem arz et­mek­te­dir. Bu­na en­gel ol­mak bü­yük bir ve­bal­dir.
Bir ba­ba­nın (fark et­mez ter­si de ola­bi­lir) ağ­zın­dan ka­le­me al­ma­ya ça­lış­tı­ğım ve ya­zar­ken göz­ya­şıy­la ka­rış­tır­dı­ğım aşa­ğı­da­ki şi­iri­mi şu mü­ba­rek gün­ler­de an­ne- ba­ba has­re­ti çe­ken ço­cuk­la­ra, yav­ru­la­rı­nı kok­la­yıp öp­mek is­te­yip te en­gel­ler yü­zün­den ula­şa­ma­yan an­ne - ba­ba­la­ra ar­ma­ğan edi­yo­rum…
        *
Bay­ram­lar ki­mi­ne se­vinç, ki­mi­ne acı
Be­nim için Ari­fe gü­nün­den baş­lı­yor san­cı
Öz ev­lat­la­rım, ba­na kar­şı ya­pıl­dı ya­ban­cı
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Şart­lar olu­şun­ca, ay­rı­lık ar­tık hak ol­du
İki yav­rum­da an­ne­si­nin ya­nın­da kal­dı
Ço­cuk­la­ra de­miş: ba­ba­nız bi­zi kov­du
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Ka­la­ba­lık­lar içe­ri­sin­de yal­nı­zım
Ar­tık ba­na, bay­ram şe­ke­ri de­ğil la­zım
Eli­mi öpe­cek yav­ru­la­rı­ma çok muh­ta­cım
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Be­nim de kör­pe ku­zu­la­rım var­dı
Şim­di ben­den çok uzak­lar­da kal­dı
Bay­ram­lık­la­rı­nı, bil­mem ki kim al­dı?
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Acı ha­ber, tat­lı dil­le ve­ril­mez ki,
El ço­cu­ğu yav­run gi­bi se­vil­mez ki,
Ya­şa­ma­yan bu has­re­ti bil­mez ki,
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Zi­le ba­sın­ca, ka­pı­ya ko­şan ol­mu­yor
Ba­ba bi­ze ne al­dın di­ye kim­se sor­mu­yor
Da­ğıt­tı­ğı­nız oyun­cak­lar öy­le­ce or­ta­da du­ru­yor
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

Dün ge­ce kü­çük kı­zı­mı gör­düm rü­yam­da
Ağ­la­ya­rak de­di: 'ha­ni ba­ba bi­zi se­vi­yor­dun ya,
Se­ni çok öz­le­dik, al gö­tür bi­zi bu bay­ram ya­nı­na'            
De­dim: 'Kı­zım izin ver­mi­yor ki, an­nen bu­ra­ya'
Tam sa­rı­la­cak­ken uyan­dım, baş­la­dım ağ­la­ma­ya     
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

An­ne­ler bi­li­rim, ço­cuk­la­rı için ken­di­ni he­ba eder,
An­ne­ler bi­li­rim, ken­di­si için ço­cuk­la­rı­nı he­der eder
Dün­ya ha­li bu, bi­ze de ya­zıl­mış böy­le acı ka­der
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü

MA­HİR der,  an­ne an­ne­dir, ba­ba ba­ba­dır unu­tul­ma­sın
Ne olur, bo­şan­ma­lar­da ço­cuk­lar öç al­mak için tu­tul­ma­sın
Bir­de on­la­rın ya­nın­da, an­ne- ba­ba­ya per­va­sız­ca atıl­ma­sın
Bu bay­ram­da, yi­ne ba­na ağ­la­mak düş­tü.

YORUM EKLE